عینک، ویترین قیافه یک چهارم آدمهای دنیاست؛ چیزی که خیلیها از بچگی آرزوی داشتناش را دارند و بزرگتر ها ازش، فراریاند، فراری.
کافی است یکی غفلت کند تا بچههای شیطان، عینک را بکنند وسیلهای که با آن 20-10 سال بزرگتر شوند یا حتی ادای بقیه را درآورند؛ انگار که دیدن از پشت این قاب و شیشهها، اعتماد به نفس آدم را بالا میبرد. بین این همه عشاق اولیه عینک، خیلیها قسر درمیروند و به آرزویشان نمیرسند. خیلیها هم همین آرزو، یقهشان را میگیرد و آخرش میشوند ، عینکی.
کی میداند چه طور عینکی مناسب شکل و قیافه خوشترکیب اش است؟
