ابزار هدایت به بالای صفحه

 

پاورقی

---

۱- انقدر این چشمه ی ذهن پیسیقوری ما نجوشید که دیگه گفتم الانه که سرپرست وبلاگ (استاد میم دات) این بنده ی سراپا تقصیر رو با یک اردنگی جانانه به بیرون پرتاب بنماید است .

۲- دیگه داشتم اشهدم رو میگفتم که ایمیلی از مدیر گروه مدیریت دانشگاه به دستم رسید که جونم رو نجات داد. این ایمیل رو استاد بیگی نیا در جواب سوال یکی از دانشجوها send to all کردن احتمالا.

3- بسیار جالب و خوندنی و البته با سبکی نزدیک به سبک نوشتاری خودم یک خاطره ی جالب رو نوشتن . گفتم میتونه یه پست خوب برای همه ی خوانندگان باشه .

4- این یک داستان واقعیست...

 

 

پاورقی

---

۱- خشک شدن چشمه ی ذهن یک نویسنده ی تولید کننده ی مطالب تولید داخل یا به عبارتی تراوش نکردن شیره ی ذهن بد دردیه که البته این درد خیلی زود به زود میاد سراغ "نیم من"

۲- از این رو مجبور شدم به چاپ مطالب قدیمی که تو وبلاگ شخصیم تولید کرده بودم بپردازم

۳- تاریخ انقضای مطلب گذشته پس اگه مورد پسندتون هم واقع نشه عجیب نیست

۴- تاریخ تولید مطلب برای خودم که جالبه . برای دوران دانش آموزیه هاااااااا

 

 

پاورقی

---

 

۱- خیلی دوست داشتم نقدی آتشین بر این روز مجهول الهویه ی ولنتاین بنگارم که هر چه کردم قلمم نچرخید که البته یکی از علتهای نچرخیدن قلم فقر اطلاعاتی خودم در این مقوله میباشد است .که البته اگه یکی از نویسندگان تولید کننده ی وبلاگ دست به نگارش پستی با این موضوع بزنه خوشحال میشم.

 

۲- و اما خود گنده بینی که مرضی رو به گسترش است به من هم سری زد البته از نوع معنوی پس بریم یهههههههه برنامه ببینیم  یههههههههههههه برنامه ببینیم یهههههههه برنامه ببینیم

 

برچسب‌ها: داروخانه, خود گنده بینی, مذهبی

 

پاورقی

---

 

۱- حالا که کلاس منطق پا گرفته گفتم بزار حداقل تلاش خودم رو در افشای ماهیت این علم پلید انجام بدم که البته در اتفاقی نادر مجبور شدم از یک مطلب وارداتی استفاده کنم

 

۲-میدونم یونس همین الان یه داستانک در مورد منطق زده پس دوباره یادآوری نکنید(البته لطفا) خوب الان نمیچاپوندم دیگه فصلش میگذشت و نوشتنش لطفی نداشت . البته لازم به ذکره که این یونس با اون داستانک ها ضایع کجا مطلب های پربار من کجا؟( برای جلو گیری از هرگونه سوء تفاهم عرض کنم این جمله ی آخر کلا شوخی بود به خدا .باور نمیکنی؟ به جون خودم)

 

برچسب‌ها: داستانک, منطق

پاورقی

---

1- در پی ریشه یابی انجام شده در پست اخری که به چاپ رسوندم (در باب مشکل جوانان امروزی یعنی همان عشق در یک نگاه) و به دنبال ضایع نمودن اساتیر شعر ایران زمین این بار در پی ریشخند کردن این سوسول خواننده های امروزی برامدم . امید است مورد استقبال جوانان سوسول امروزی واقع شود .

2- توصیه میکنم اگه مطلب قبل رو نخوندی قبل از مطالعه ی این پست برای فهم بهتر منظور بنده این مطلب رو از لینک رو به رو مطالعه کنید:  فرهنگ و ادب و عشق و خریت

برچسب‌ها: موسیقی, عشق, خریت, هنر

پاورقی 

---

1- عاشق تضاد و پارادوکس تو عنوان مطلب و البته دوستدار ترکیبات بدیع و نو در ضمن مطلبم .

2- اگه احساس کردید تو نوشتن این پست یه مقدار تند روی کردم احتمال داره حق با شما باشه

3- in band ro ham be khatere moje engilisi zabane be rah oftade to blog be zabone kharejaki neveshtam ke bekhonido zaboneton hamchin taghviyat beshe omidvaram betonid rahat tarjomash konid 

برچسب‌ها: نقد ادبی, جفنگیات, خریت, لیلی و مجنون, عشق

پاورقی

---

1- تو عنوان این پست از صنعت ادبی پارادوکس استفاده کردم . چرا؟ خوب عنوان مطلب با نام نویسنده که بنده ی حقیر باشم تناقض داره دیگه . مگه میشه چند خط بنویسم اونم بدون محتوا؟؟؟

2- پیشاپیش عرض کنم که این پست خسته کننده و خواب آور و کسل کننده است ( باور میکنی ؟؟؟ )

3- سوژه : در حاشیه ی یک ختم .              منبه : نویسنده ی حقیر

پاورقی

---

1- توصیه ی برادرانه این که اگه میخواید حق مطلب ادا بشه عنوان مطلب رو غلیظ تلفظ بفرمایید

2- خوب دیگه فکر نمیکنم احتیاج باشه جذابیت خاص دیگه ای به جز عنوان مطلب ایجاد کنم که ادامه مطلب رو بخونید . اخه کلا این چشمه ی ما همش ماهی یه بار میخواد بجوشه دیگه . کم ناله میکنه ولی معمولا خوب میناله .

3- موضوع : فرهنگسرا

---

پاورقی:

1-خجالت میکشیدم چسبیده به طرز تهیه ی میرزا قاسمی مطلب پربارم رو بنویسم ولی حس نوشتن که میاد دیگه...

2-این مطلب خورد خورد طی یکی دو هفته نوشته شده که یک دفعه تو چند خط میخونید (نوش جونتون)

3-نظر که جای خود داره (بفرمایید) اما اگه از نوع چیزایی که نوشتم میدونید حتما تو نظرات اضافه کنین

4-قصد نداشتم مکمل این پست رو بنویسم ولی موقع نوشتنش دیدم خوب واقعا مطلب خودش اینو میطلبه که برعکس و مکملش رو هم اگه حالش باشه و جرقش تو مخم بخوره انشاا... بنویسم

---

پاورقی :

1-از اونجایی که مطالب طولانی بنده ی حقیر با اعتراض روز افزون دوستان مواجه شده و از طرفی من هم به هیچ وجه توان دو نیم کردن مطلب رو نداشتم و ندارم تدبیری اندیشیدم و کل مطلب رو پرت کردم تو ادامه ی مطلب و پاورقی رو تو صفحه ی اول خدمتتون ارائه دادم .

2-محتوا :      آقایان نخوانند     خانمها نخوانند     +18         اصلا ورود افراد زیر 35 سال ممنوع   و...

3-منظور از بند 2 ایجاد جذابیت کافی برای خواننده ی گرام هست که مجبور بشه اصل مطلب رو که تو ادامه مطلب به رشته ی تحریر درآوردم بخونه

یه سولاخ گنده بود . خیلی گنده . اوستا حرف میزدو ما خوب مسلما داشتیم قاه قاه تو دلمون میخندیدیم . پس چی ؟ میخواستی پاشم تو روش بگم اوستا سوراخه... ؟

گذشت و رفتیم تا هفته ی بعد (اخه تربیت بدنی 1 جلسه تو هفتست دیگه) .

بازم همونجا بود . سولاخه رو میگم . محکم و استوار و حتی فراختر از گذشته . میدونی این یعنی چی ؟ یعنی یه بنده ی شجاع خدا تو این یه هفته پیدا نشده بهش یه خبری گوشه ای کنایه ای بیاد که بنده خدا دلیل خنده بچه ها موقع حرف زدنش رو بفهمه .

حالا وجدانن جای این مطلب تو وبلاگ ماست آخه ؟ این چه حرفیه اینجا میگی آخه آدم جاهل؟

منظورو خودت باید بگیری داداش . چقدر بده که یه روزی یه کاری کنیم که بشیم مثل این تمثیل بنده . یعنی یه عیب و نقص فجیعی داشته باشیم و همه ببینن و بدونن ولی کسی عیبمون رو به خودمون یادآور نشه و بگه شاید فلان کنه شاید بسال کنه . چقدر خوبه که هم انتقاد کنیم و هم انتقاد رو با جون و دل بپذیریم .

---

پاورقی:

1- اگه متن رو روزنامه ای خوندی و داری میری کار من و وقت خودت رو ضایع کردی پس برگرد و بیاندیش...

منو تو آسانسور دانشکده انسانی دید . بنده خدا یه مقدار شکه شده بود ولی به روش نمیاورد  . آخر نتونست تحمل کنه و به زبون اومد . پرسید روز اول یه جور دیگه نبودی ؟؟؟

بنده خدا یکی از دانشجوهای سال بالایی بود که روز گزینش و ثبت نام برای انجمن اسلامی عضو گیری ( مخ زنی ) میکرد . از اونجایی که سیستم گزینش دانشگاهای خاص ما ریا و دو رویی رو بسیار میپسنده و ازش استقبال میکنه خوب منم این کارو به نحو احسنت به انجام رسوندم و اون روز با لباس استین بلند و شلوار کتون رفتم برا گزینش و البته مسلما بعد از عبور خر محترممان از روی پل پیروزمندانه به حالت معمول بازگشتیم

البته این کار اپیدمی شده و من اگه جای طرف بودم زیاد تعجب نمیکردم . خوب مجبورمون میکنن ما هم انجام میدیم دیگه . چیه ؟ میخوای بگی خودت اهلش نیستی ؟ امامزاده ای ؟ خودت رو بزار جای من . چی کار میکردی ؟؟ اصلا کار ما غلطه یا کار اونا ؟؟

---

پاورقی :

1- جا داره اینجا عرض پوزش و معذرت و اشتباه کردم و غلط کردم و شکر خوردم داشته باشم به خاطر مطلب طولانی در صفحه ی اول وبلاگ .از من بخواید مطلب نزنم ولی نخواید مطلبمو تیکه تیکه کنم

2- بیاید روی این موضوعات فکر کنیم بلکه اگه یکیمون به اینجور کارا مشغول شد فرداهای بهتری داشته باشیم نه اینکه توی این سیستم های ... حل بشیم

من واقعا متاسفم که دوستانی بین ما هستن که هنوز توی وبلاگ و البته گروه شرکت دارن ولی هنوز خودشون نمیدونن چرا . تازه دارن به این چرا فکر میکنن بعدشم به هیچ جوابی جز رفع بیکاریشون نمیرسن پس حالا میگن این گروه و وبلاگ کاری عبث بیش نیست و هر جلسه بیشتر به انصراف از این کار بیهوده فکر میکنن .

خود من به شخصه فکر میکنم همین که الان ما 10 نفر هر کدوم حداقل تونستیم 9 نفر از دوستای خوب گلچین شده ی دبیرستانمون رو که از بهترین دوستای کل زندگیمون میتونن باشن حفظ کنیم کمترین مزیت کار به فرض بیهوده ای هست که داریم انجام میدیم .

من ندیدم کسی رو که از دبیرستان وارد دانشگاه شده باشه و تونسته باشه بیشتر از 3 _4 نفر از دوستاشو حفظ کنه . این نعمت رو تا از دست ندیم نمیخوایم قدرش رو بدونیم ؟؟؟

خواهشم از همه اینه که همین روز ها به فلسفه ی حضورشون تو گروه فکر کنن و اگه به پوچ رسیدند به عقیدشون عمل کنن و این کار بیهوده رو انجام ندن چون فکر میکنم میتونه رو بقیه و انگیزه هاشون تاثیر بزاره .

---

پاورقی:

1- میدونم که باید مطلب تو 5 خط میبود ولی معذرت میخوام چون فکر میکنم این مطلب رو نمیشد 2 تیکه کرد

2- من فقط دلم برای گروهمون میسوخت که مجبور شدم این حرفا رو بزنم پس از کسایی که شاید ناراحت بشن معذرت میخوام

3- از همه ی عزیزان خواهش میکنم چه موافق و چه مخالف با این مطالب هستن زحمت به توک انگشتان مبارک داده و چه با اسم خودشون و چه با اسم مستعار نظرشون و مزیت یا عبث بودن گروه رو از نظر خودشون تو قسمت نظرات بیان کنن و پی گیری کنن که البته ممکنه با حضور شما تبدیل به یک بحث ازاد بشه تو قسمت نظرات

فرت فرت فرت ...         قورچ قورچ قورچ...    ذورت ذورت ذورت...   شیششش...       تق تق تق...

طبق معمول باید ادامه ی مطلب رو بخونید که منظورمو درک کنید

اینا هیچ چیزی نیست جز انواع صداهایی که سر سفره میشنویم . عرض کنم خدمتتون که اولی صدای جویده شدن برنج هست که احتمالا انتهای دیگ بوده که اینجوری صدا میده . دومی صدای سالاد کاهو و سومی ته دیگ و بعدیش هم نوشابست که یکی داره میریزه تو لیوان اخری هم صدای قاشق و چنگالاست که داره ته ظرف رو جم و جور میکنه .

از این حواشی که بگذریم مسئله این نیست که چرا این اصوات رو میشنویم مسئله اینه که چرا صدای حرف زدن بلعندگان محترم به گوش نمیرسه

اخه شما بگو غذا اینقدی ارزش داره که به عنوان یه هدف در نظر میگیریش . یعنی نمیخوری که سیر بشی میخوری که تموم بشه .

منظور این که فکر میکنم اون کسی که تصور میکنه باید غذا رو بخوره که بتونه سریعتر بره دنبال کارهای مهمتر حتما اشکالی تو تفکراتش هست چون غذا خوردن کار مهمیه مخصوصا تو جمع خانواده فرصت خوبی برا دور هم بودنه که بعضیا تو بعضی جاها به نحو احسنت و با سرعت برق و باد ازش میگذرن که یه وقت دیرشون نشه...

---

پاورقی:

1-این موضوع مطلب فراگیری نیست ولی چون در مکان هایی دیدم ذهنمو راحت نمیگذاشت

2-ممکنه بعضی ها کلا با نظر من مخالف باشن که البته نظرشون محترمه

3-از اونجایی که یک ساله ننوشتم احساس میکنم مطلبم هنوز کیفیت لازم رو نداره که عذر میخوام 

عرض کنم خدمت دوستان گرامی که یک لایه ی قطوری از گرد و غبارات محلی روی صفحه ی اول این وبلاگ دانش آموزی-دانشجویی نشسته میباشد است .

از دوستان گرامی که هنوز هوا خواه این وبلاگ به گل نشسته که به سد کنکور برخورد کرده هستند دعوت مینمایم دست در دست هم دهیم وبلاگ خود را کنیم آباد

لطفا اعلام آمادگی بنمایید است

در ضمن یادآوری میکنم  : اول اول...

نمیدونم باید بگم ما ایرانیا یا ما جنوب شهریا یا ما دانش آموزا یه عادت بدی داریم .

نمیفهمیم "وقت طلاست" یعنی چی تا وقتی که دیگه دیر شده . حالا بدو دنبال وقت اضافی .

بهش میگم بابا اینقدر بوووووق چرخ نزن . یه هدف برا خودت بزار و برو طرفش (چقدر کلیشه ای)

ولی کو گوش شنوا ؟ امیدوارم یه چشم بینا پیدا بشه این مطلب  رو بخونه و به خودم هم یادآوری کنه .

گفتم در آخرین وقتی که برا اینجور کارا دارم آخرین مطلب رو یه جور بنویسم که به درد خودمون بخوره .

حالا باید از خودمون بپرسیم که جان داداش تا حالا چند نفرمون فرهنگ استفاده صحیح از وقت رو داشتیم؟ (تا دیر نشده باید فکر کنی . هنوز دیر نشده . البته اینم کلیشه ای بود )

حاج آقا تازه از سفر حج تشریف آورده بودن .

از جلوی در حاج آقا رد میشدم . دیدم حتی یه آجر از دیوارشون پیدا نیست . فقط پارچه و پارچه و پارچه .

یکی از طرف جگرگوشه ها یکی از طرف خان داداشا و آباجیا یکی دیگه از طرف رفقا و همینطور بگیر برو تا آخر دیوار تبریک و تبریک و تبریک

حالا خوشبختانه یا متاءسفانه با اهالی و کسبه محل رابطش قمر در عقرب بود و از پارچه خبری نبود .

یه نفر پیدا نمیشه بگه حاجی جون اومدی ؟ خوب خوش اومدی . دیگه این همه آفتابه لگن برا چیته ؟

البته میدونم سخته چون اگه اینا نباشه اونوقته که نمیشه جلوی حرفای مفت دیگران رو گرفت که فلانی بی کس و کاره و کسی تحویلش نمیگیره و غیره . ولی ما باید سعی کنیم این فرهنگ رو جا بندازیم

پس باز هم باید فکر کرد...

باز بوی محرم میشنوم و صدای جاری شدن شوقش درون دلها را حس میکنم  .

و اما اینکه باید به چه بیندیشیم ؟؟؟

فرهنگ سوگواری محرم تبدیل شده است به حمل یک مشت آهن پاره برای نمایاندن زور و بازوی خود به دیگران و اهالی محل و یا تیغ زنی و غیره که یعنی ما هم آره...

مداحان هم که توقع بیشتری ازشان میرفت به پاپ و رپ و راک و غیره روی آوردند بلکه افراد بیشتری پای منبرشان خودزنی کنند . سینه زنی بی معرفت بیشتر از خود زنی نیست .

برای افرادی (قلیل) هم باب جدیدی از دختربازی در هیئت ها باز میشود .

یه این بیندیشیم که آیا امام برای این اهداف قیام نمود و جان فدا کرد ؟

پس ما چه میکنیم ؟؟؟

آنان که حسین را خدا میدانند              کفرش به کنار عجب خدایی دارند

باز هم فرهنگ و باز هم خط اتوبوس رانی پایانه ی سروری - میدان بهمن .

اینجاست که میبینی با ادب و بی ادب و لات و اوباش و مهندس و ... با هم فرقی نمیکنن و وقتی یه پیرمرد میبینن زود از جاشون بلند میشن تا بشینه .

این خیلی خوب و البته جالبه که حتی بی شخصیت ترین افراد هم این کارو با رضایت انجام میدن .

حالا باید به چی فکر کنیم ؟ الان میگم .

باید به این فکر کنیم که چه اتفاقی افتاده که ما دانش آموزایی که حتی جامون رو هم به یه پیرمرد میدیم اصلا میلی برای برخاستن به پای یه معلم نداریم . عیب از ماست یا اینکه بعضی از معلم ها اصلا ارزش برخاستن ندارن ؟؟؟

کمی فکر کنیم...

این متن یک گفتار واقعی در کوچه و خیابان های تهران است .

۱- سلام بوووووق 

۲- علیک بوووووق

۱- دیروز چرا نیومدی سر قرار چیزی

۲- چیزکش من اومدم تو نبودی مادربووووق

۱- پدربوووق من هم که بودم پس چرا ندیدمت ؟

۲- من اون طرف میدون بودم آخه بوووقی

۱- بووووقم تو بوووقت

۲ - بووووووووووووووووق

این دو قسمت آخر مکالمشون همون خداحافظیشونه .

ببخشید که چندین بار از عبارت چیز و بوق استفاده کردم آخه روم نمیشد خود عبارت رو به کار ببرم .

من نمیدونم چی شده که پای اعضای دیگه ی خانواده توی مکالمات روزمره ی این افراد باز شده .

کمی فکر کنیم...

من صد بار گفتم حاجی ما به کمک احتیاج داریم . ما داریم اینجا شهید میدیم . اما حاجی انگار نه انگار .

اشتباه نکنید ، اینجا جبهه ی جنگ نیست بلکه خط اتوبوس رانی پایانه ی سروری - میدان بهمن است.

همین خطی که هر روز باید باهاش برم مدرسه و البته شاهد مجروح و یا شهید شدن افرادی باشم که یا به فکر تمیز بودن هوای تهران هستند و یا پول ندارن که با ماشین شخصی خودشون هوا رو کثیف کنن و در هر دو صورت مجبورند که از اتوبوس استفاده کنن .

حالا تو این اوضاع به جای اینکه دو تا اتوبوس تو این خط بندازن میرن برای حمایت از مردم فلان کشور ، بهشون فلان قدر کمک مالی میکنن . حتما نمیدونن که شهدای خطوط اتوبوس رانی ایران از شهدای راه آزادی فلان کشور هم بیشتر هست .

چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است .

میدونم این مطلب حرف دل خیلی ها هست و البته از عزیزانی که بر خلاف من فکر میکنن میخوام که نظرشون رو با یه دلیل منطقی اعلام کنن .

این مطلب گلچین شده از وبلاگ نیم من میباشد .

در اینجا مصدومانی با سطح مصدومیت های مختلف حضور دارند .

نفر اول : از ناحیه ی چشم         نفر دوم : از ناحیه ی کلیه          نفر سوم : از ناحیه ی ماتحت

اینجا جاییست که هر کس رفته یا به کسی آسیب زده یا از طرف کسی آسیب دیده . جالب اینجاست که هیچ کس به قصد آسیب زدن یا آسیب دیدن اینجا نمی اید ولی ...

شاید فکر کنید اینجا خط اتوبوس رانی سروری-نازی آباد است ولی نه اینجا حرم مطهر حضرت علی بن موسی الرضا ست .

معنای زیارت تغییر کرده . این کار تبرک است خوب قبول دارم ولی به چه قیمت ؟

باز هم کمی فکر کنیم که چه بلایی بر سر فرهنگ و آداب زیارت آمده؟

کجای کدام کتاب و در کدام آداب زیارت نوشته که برو و دیگران را له کن و حرم را محکم بگیر ؟

آیا این زیارت مقبول است ؟

کمی فکر کنیم ...

این مشخصات یک آپارتمان مسکونی توی یه محله ی شوته .

تعداد طبقات : ۳          تعداد واحد ها : ۶         تعداد ماشین های موجود در پارکینگ : زیر صفر

نمای ساختمان : آجری نافرم                 تعداد افراد سیر موجود در ساختمان : ۶ نفر

خوب تا اینجای کار میخواستم وضع نافرم و غیر قابل تحمل این آپارتمان و ساکنین اون رو تشریح کنم .

حالا میرسیم به قسمت سوال بر انگیز ماجرا .       تعداد دیش های موجود روی پشت بام : ۸

در ضمن بگم که درسته که یخورده مبالغه کردم ولی یه مواردی شبیه به این چیزی که گفتم رو با چشمام دیدم که میگم .

حالا به این سوال ها میرسیم که :

۱- ماهواره فی نفسه خوبه یا بد ؟؟؟؟

۲- یه خانواده ای که نون نداره بخوره چرا ماهواره داره که نگاه کنه ؟؟؟؟

قبل از اینکه بخواید نظر بدید من بی طرفی خودم رو در مورد سوال اول اعلام کنم . چون خودم تو جواب سوال اول موندم .

يه نكته ي جالب .

آيا ميدونيد كه ميشه از ديوار عبور كرد ؟

فقط يك شرط كوچولو داره !

اون شرط هم اينكه باید به مدت تقريبا بي نهايت به ديوار فشار وارد كنيد

اين نكته ي عجيب در علم كوانتوم اثبات شده

به خبر بسیار خوشحال کننده ای که هم اکنون به دست من رسید توجه فرمائید .

مدارسی که ۱۰ درصد دانش آموزانشان به ویروس آنفلوانزای خوکی (نوع آ) مبتلا شوند به مدت یک هفته تعطیل خواهند شد و از آنجایی که هر فرد ممکن است بارها به این بیماری مبتلا شود احتمالا بارها شاهد این نوع تعطیلی ها خواهیم بود .

پس بیایید دست به دست هم دهیم به مهر مدرسه ی خود را کنیم تعطیل .

البته خبر خوب دیگری که منتشر شده است اینکه این ویروس معلم و دانش آموز نمیفهمد و به احتمال زیاد برخی از معلمان عزیز و دوست داشتنی را مورد هجوم قرار خواهد داد .

البته دانش آموزان  ...خون  من رو ببخشن که از این اخبار به عنوان خبرهای خوب یاد کردم .

شخصی در یک تست هوش دردانشگاه که جایزه یک میلیون دلاری براش تعیین شده شرکت کرد .

  سوالات این مسابقه به شرح زیر میباشد :

۱-جنگ 100 ساله چند سال طول کشید؟

 الف-116 سال   ب-99 سال      ج-100 سال      د- 150 سال

 آن شخص از این سوال بدون دادن جواب عبور کرد .

 2-کلاه پانامایی در کدام کشور ساخته میشود؟

 الف-برزیل      ب-شیلی        ج-پاناما       د-اکوادور

 آن ازدانش اموزان دانشگاه برای جواب دادن کمک خواست .

 ۳-مردم روسیه در کدام ماه انقلاب اکتبر را جشن میگیرند؟

 الف-ژانویه       ب-سپتامبر       ج-اکتبر      د-نوامبر

 آن شخص از خدا کمک خواست .

 ۴-کدام یک از این اسامی اسم کوچک شاه جورج پنجم بود؟

 الف-ادر            ب-البرت      ج-جورج        د-مانویل

 آن شخص این سوال رو با پرتاب سکه جواب داد .

 ۵-نام اصلی جزایر قناری واقع در اقیانوس ارام از چه منبعی گرفته شده است؟

 الف-قناری      ب-کانگرو       ج-توله سگ     د-موش صحرایی

آن شخص از خیر یک میلیون دلار گذشت .    

اگر شما فکر میکنید که از آن شخص باهوشتر هستید و به هوش او میخندید پس لطفا  

 به جواب صحیح سوالات توجه کنید

 

۱- جنگ 100 ساله( 1453-1337 میلادی) به مدت 116 سال به درازا کشید .

۲- کلاه پانامایی در کشور اکوادور ساخته میشود.

 ۳- انقلاب اکتبر روسیه در ماه نوامبر جشن گرفته میشود.

 ۴- نام کوچک شاه جورج البرت بود.(در 1936 او نام کوچک خود را تغییر داد.)

 ۵- توله سگ . در زبان اسپانیایی INSULARIA CANARIA که در فارسی به معنی جزایر  

 توله سگها است .

  نتیجه اخلاقی :  هرگز به ذکاوت خود مغرور نشوید و به دیگران نخندید 

خدایا مگه بی کار بودی که این آدمیزاد رو آفریدی ؟ همون فرشته ها چشون بود که این فکر به کلت زد که یه موجودی بیافرینی که اختیار و عقل هم داشته باشه ؟ که چی بشه ؟ که با اختیاری که بهش دادی هر کاری (غلطی) میخواد بکنه و با اون عقل ناقصی که بهش دادی دنبال خدا بگرده و آخر هم به یه کسی به جز تو بگه خدا ؟ که آخر همین آدمیزاد به وجودت شک کنه ؟که پاشه بگه خدا کجاست ؟ دنبال دردسر میگردیا . به من باشه میگم حتما حوصلت سر رفته بوده و دیدی فرشته ها گناه نمیکنن که حالشون رو بگیری پس من نوعی رو آفریدی .تمومش کن دیگه . همه خسته شدن . راستی این ((آقا)) هم ما رو سر کار گذاشته ها . هر جمعه میگن میخواد بیاد . اگه تاریخ دقیقش رو اعلام کنی ممنون میشم . با تشکر قبلی .

حالا به دور از شوخی یه کم فکر کنیم که چقدر تونستیم جواب این لطف خدا رو بدیم که ما رو آفریده در صورتی که به هیچ عنوان نیازی به ما نداره .

این چند وقت چقدر سیخ زیاد شده است . اشتباه نکنید سیخ مورد استفاده ی معتاد های کوچه و برزن را نمیگویم . آنها که تکلیفشان روشن است . منظورم این است که آنها مجرم نیستند و فقط یک بیمارند حالا بگذریم از اینکه معلوم نیست این وسط مجرم چه کسی هست . منظورم از سیخ این سیخ هایی است که روز به روز بر سر هم سن و سالان من میروید و تولید مثل میکند . فشن مینامندش . من اصلا کاری به بد و خوبش ندارم . فقط دلیلش را جست و جو میکنم . البته واقعا به بعضی ها می آید . ولی کسی که با این کار شبیه (شرک 2) میشود چرا علاقه دارد اینگونه باشد ؟؟؟

این مطلب از وبلاگ ((نیم من)) گلچین شده است .

این یک داستان واقعی است .

  تاریخ وقوع:نیمه شعبان . محل وقوع:ایستگاه اتوبوس . زمان وقوع:۸.۵ شب

توی ایستگاه منتظر اتوبوس بودم . یه موتور پر سروصدا اومد و رد شد . باعث شد توجهم به صدای ماشینها و موتورها جلب بشه . حالا شنیده هام رو براتون شرح میدم :

ماشین اول : ((دختر بندری تو چقد ...))

ماشین دوم : ((سیا توبه توبه...))

ماشین سوم : ((دوپتیس دوپتیس(بدون کلام) ...))

حالا من نمیدونم واقعا اینها منتظر آقا هستن ؟ یه سوالی که مطرح میشه اینه که اگه منتظر آقا هستن پس دختر بندری و سیا این وسط چی کاره ان ؟ یه خورده فکر کنیم که چه بلایی سر فرهنگ ما اومده و چرا اومده ؟